Un sogno di Tonino Zurlo,

Credìteme! Na vve vogghje cunda’ ‘na puttanata ma l’anda notte Sande Ronze je m’è sennàte;je a lli sande ma’ agghje credùtema cusse suènne ‘ngàpe ‘nguna cosa m’ha mmevùte!Stava sulu! E scavava ripa ripa a lla culònnae tremendèva sotta ce jèra quadrata o tonna;a nnu certe punde nu marchengègne da sola la spustàvae da jùna ca era dòje po’ devendàva.Pe llu spaviènde po’ m’agghje descetàtee chessa ì lla prima cosa c’ agghje penzàte:“Madonna, cumme stòche cumbenàte,lu mia a ddo’ me l’è tagghjàte!”Lu giurne doppe sembe dda’ agghje penzàtee a lla cestranèsa ‘stu fatte l’è cundàte.La sera doppe, quanne m’è curcàteme vundàva e mme ggeràva e ppàsce na’ pegghjàva.M’era quase addermesciùte e me sènde ‘ngàpe nu farfallìsce:“Toni’…Toni’, A tutte li stunìse tu ì scì ddìsce!”“Ce ìte?”, “So’ Sande Ronze! Tegne pe’ tte ‘n’ambasciàta!”“Mo’, Sande Ro’! Cu ttanda prefessùre, dottùre e avvucàteghjùste a mme’ m’ì dda’ ‘sta patana scaudata?”“Lu sacce ca picca tu ì studiate e sì nnu buène fessa!Buène fessa! Si, ma sì ll’ùneche ca angora na ssì llèsse!”« Mo’, Sande Ro’… va’ jàcchja n’ande, làsseme pèrde ! »« Làsseme pèrde ? Je da treciènde anne na lla fazze cchju’ !« Ce na llu dìsce tuje, ce l’av’a scì dìsce muje ?T’è fatte scava’ je pe’ vvète sotta li darecàteCe so’ vvèrde o pure sònde spruscenàte.A ce ha cumannàte, sèmbe a lli tazze e tazzine lore one penzàte.Pe’ lli puverièdde maje nesciùne de chìre s’ha ‘nteressàte!Na vvìte? Chìre tutte sànde mu’ so’ devendàteE a ll’appellu ‘ngièlunesciùne s’ha presendàte!Madonna! Quanda sande, sandìne e sandòne one stambàte…chìre cose sèmbe li fessa l’one pajàte!Ce acchjàte nu sandòne cu sobba scritte: “Benessere, sicurezza e libertà” e lu vutàte, sìte frìtte…perce’ cure, cu l’impègne de ‘sta tazze de libertàl’Italia l’ha fatta speca’ e ì devendàta ‘na spàtela de baccala’!Si, dillu, dillu ca quanne nascìme sìme tutte a lla nutaE so’ lli fessa, sì, li fessùne ca sèmbe li furbe one vestùte;eppure lu sàpene ca Cumba’ Frangìsche pe devenda’ sandese spegghjo’ a lla nuta e sse luo’ pure li mutande!Stavònda tutte a lla nuta on’a scì vvuta’dacchessìca s’on’a vvervegna’ e nesciùne s’av’a ppresenda’!”“Mo’, Sande Ro’…ce ve’ ‘mbrièche? Ce tte crìde ca stàme ‘mbaravìse ?Mu la stè ddìsce ‘na fessarìa!Ce vue’ scì vvuta’ solamènde assegnerìa?”“Mu’ li stunìse on’a scì vvuta’Però stavònda cu lla cape lore on’a ppenza’!Tutt’al più… a cce av’a ccumannajeCure, a lla nuta s’av’a ppresendàje!Po’ va’ ddì a lla cestranèsa ca te fàsce “lu sciàzzecu nna tte ròmpe cchjù la tazze,ca la culònna a ddo’ te l’è fatta fa’ je!A cce devènda sìneche a lla costa mea av’a stàje!E mu’ ca m’one restaurate ì forza agghje pegghjàte:
”E cce lu sìneche mu’ a lla scutèdda sova sèmbe vo’ penzàjena’ ssàpe cure ce ccosa mùje li po’ ccapetàje;ce ì ffèmmena e sse mètte a ffa’ canziètteli mègne ‘nu jùcculu e lli fàzze pegghja’ ‘na sajètta.”Mu’ penzànne me dìche:ì Sande Ronze o la cusciènza?...ì Sande Ronze o la cusciènza?...O ì jùne ca cu lla càpe sova pènza?...E mu’ ca ì scì vvuta’, ce t’ì rremàsta ‘na cusciènza,spògghjètee cu lla càpe tova pènza!